نقش مبلغان و روحانیون در حمایت از تولید ملی
51 بازدید
تاریخ ارائه : 8/9/2012 5:16:00 PM
موضوع: تبلیغ

ضرورت حمایت حوزه از حکومت اسلامی:
طلاب و مبلغان که ادامه دهنده راه انبیاء هستند در این برهه از زمان مسئولیت سنگین تری را بر عهده دارند. حفظ نظام اسلامی که به قول حضرت امام ((أوجب واجبات)) است. نه ((از أوجب واجبات)) ما طلاب مخصوصا گویندگان و متنفذان در دلهای مردم را بر آن می‌دارد تا هر چه بیشتر دغدغه انجام این واجب را داشته باشیم و برای تحقق آن احساس مسئولیت نماییم.
مهمترین روحیه ای که طلبه کنونی باید داشته باشد، ((احساس مسئولیت در قبال نظام اسلامی)) است. اگر مجموعه حوزه اعم از طلاب، مسئولان، اساتید و مبلغان وظیفه خود را در قبال این مسئولیت خطیر انجام ندهند دشمنانی در کمین هستند که این نظام را به همان نظام تحت سلطه استعمار تبدیل کنند.

 


مقام معظم رهبری می‌فرمایند:
نظامى بر اساس اسلام تحقق پیدا کرده است و موفقیت و عدم موفقیت آن در دنیا و تاریخ، به حساب اسلام گذاشته خواهد شد؛ چه من و شما بخواهیم و چه نخواهیم.این نظام، بر محور تفکرات اسلامى بنا شده و بایستى بر محور مقررات و بینشهاى اسلامى اداره بشود. این تفکرات و بینشها و مقررات، در کجا بایستى تحقیق و تنقیح بشود؟... اگر حوزه‌ها، تنقیح و تبیین مقررات و احکام و معارف اسلامى را ـ که نظام با آن‌ها حرکت خواهد کرد ـ به عهده نگیرند، چه کسى باید به عهده بگیرد؟ حوزه‌ها بایستى این مسئولیت را احساس بکنند.
مقام معظم رهبری که دائم، به احساس مسئولیت طلاب و روحانیون در قبال نظام اسلامی تأکید می‌کنند، این دغدغه را دارند که هم مسائل بنیادی کشور، هم شعارها و اهداف، هم برنامه ریزی‌ها و سیاست گذاری ها، همه توسط حوزه علمیه و روحانیون صورت گیرد.
ایشان از همان ابتدای زعامت رهبری در سخنرانی ها و بیانات خویش به این امر تأکید کرده و می‌فرمایند:
امروز مسؤولیت روحانیت، بسیار سنگین است.اولین مسؤولیت شما، عبارت از پاسدارى از اسلام و نظام اسلامى است.آن کسانى که با نظام اسلامىِ با این عظمت، که اسلام را عزت بخشید، مسلمین را سربلند کرد،... مخالفت کنند، مورد عفو و اغماض قرار نخواهند گرفت.
البته یک مرحله پایینتر، آن بى‌تفاوتها هستند. واقعاً کسانى هستند که نسبت به انقلاب بى‌تفاوتند. این هم به نظر ما پسندیده نیست.بعضى امروز، همان‌طور صحبت مى‌کنند، همان‌طور مى‌نویسند، همان‌طور منبر مى‌روند، همان‌طور تبلیغ مى‌کنند که قبل از انقلاب مى‌کردند! انگارنه‌انگار که در این مملکت، انقلابى به وجود آمده، اسلام زنده و مطرح شده، قرآن احیا شده و شریعت اسلامى مبناى نظام اداره‌ى کشور قرار گرفته است.انگار که این چیزها اتفاق نیفتاده است! نسبت به نظام بى‌تفاوتند؛ ولى نسبت به بعضى از اشکالات و نارساییها، خیلى تیز و دقیقند!
ایشان در جای دیگر با هشدار دادن نسبت به وجود دشمنی سرسخت و هوشیار، طلاب و حوزه ها را از بی تفاوتی نسبت به نظام اسلامی بر حذر داشته و می‌فرمایند:
با بى‌طرف ماندن روحانیت در مسائل چالشىِ اساسى، موجب نمی‌شود که دشمن روحانیت و دشمن دین هم بى‌طرف و ساکت بماند؛ ((و من نام لم‌ینم عنه)). اگر روحانیت شیعه در مقابل حوادث خصمانه‌اى که براى او پیش مى‌آید، احساس مسئولیت نکند، وارد می‌دان نشود، ظرفیت خود را بروز ندهد، کار بزرگى را که بر عهده‌ى اوست، انجام ندهد، این موجب نمی‌شود که دشمن، دشمنى خود را متوقف کند؛ بعکس، هر وقت آنها در ما احساس ضعف کردند، جلو آمدند؛ هر وقت احساس انفعال کردند، به فعالیت خودشان افزودند و پیش آمدند.
بنابراین حرکت حوزه‌هاى علمیه، بى‌طرف نماندن حوزه‌هاى علمیه در قبال حوادث جهانى، در قبال مسائل چالشىِ ملى و بین‌المللى یک ضرورتى است که نمی‌شود از آن غافل شد.

 

 

دلیل مسئولیت طلاب در برابر نظام:
اما دلیل این همه مسئولیت در دوره کنونی چیست؟ چه ضرورتی اقتضا می‌کند مجموعه حوزه و روحانیون اینقدر نسبت به نظام اسلامی ((احساس مسئولیت)) کنند. ایشان در بیاناتی که آن را به صورت خلاصه ذکر می‌نماییم، ضرورت این بحث را اینگونه تبیین می‌نمایند:
هیچ‌وقت جامعه‌ى علمى شیعه در طول تاریخ، به قدر امروز، از لحاظ کمیت بزرگ نبوده است. هیچ‌وقت از لحاظ قدرت، به قدر امروز، کارآمد و صاحب قدرت سیاسى و اجتماعى نبوده است. هیچ‌وقت به قدر امروز، تمکن مالى و سایر امکانات مرغوب جامعه - مثل رسانه‌ها و منبرها و مطبوعات و امثال اینها - نداشته است.... هیچ‌وقت به قدر امروز، دشمن نداشته است؛ ... هیچ‌وقت به قدر امروز، مسؤولیت بر دوش خود نداشته است.
اگر امروز قدرت و معروفیتمان از همیشه بیشتر است، ... به همین نسبت، مسؤولیتمان هم بیشتر است.
... چرا ما باید این احساس مسئولیت را بکنیم؟ به خاطر همان خطورت [خطیر بودن] مسئولیتى که در ما هست. یک روز بود که حد اکثر شعاع وجودى یک روحانى، عبارت از این بود که رساله‌یى بنویسد که در آن، فقط احکام عملىِ فردى و نه اجتماعى مندرج است.
در رساله‌هاى عملیه‌ى ما، مسأله‌ى حکومت و نظام اقتصادى اسلام مطرح نبود....اداره‌ى نظام اقتصادى، دست وزارت دارایى و برنامه‌ریزان بود... از اعلى‌مرتبه‌ى نفوذ یک روحانى در گذشته، این بود که امور فردىِ محض را روى کاغذ بنویسد و پخش کند و آنهایى که دلشان مى‌خواست بگویند ما مقلد آن آقا هستیم، به همه و یا به بخشى از آن عمل کنند.
... این کجا، آن‌که امروز هست، کجا؟... امروز، سیاستگذارى روحانى مى‌تواند مملکت را به سمت خودکفایى و استقلال و شکوفایى اقتصادى سوق دهد، یا به سمت رکود اقتصادى بکشاند.
... سعه‌ى کار شما و حوزه‌هاى علمیه، این‌قدر تفاوت کرده است.

هر چند این سخنان برای تمام اعضای بدنه حوزه مفید است. امام فعلا روی سخن، با مبلغان گرامی است. مبلغانی که به جهت شرافتِ کارشان، برترین، مؤثرترین و ماندگارترین فرهنگ سازان این جامعه اند.
لذا تبلیغ ما نقطه مقابل تبلیغ دشمن است. تبلیغ دشمن بر ضد نظام اسلامی است و تبلیغ ما برای امیدوار کردن مردم به این نظام اسلامی. وظیفه ای که رهبر انقلاب می‌فرمایند:
خیلى باید مراقب باشید. مى‌خواهند مردم را به پایه‌ها و به اصول انقلاب و به این حرکت و نهضت عظیم و به پایه‌هاى جمهورى اسلامى بى‌اعتقاد و آنها را متزلزل کنند. دشمنى آنها با اشخاص نیست. دشمنى آنها با فلان عنوان مخصوص نیست. دشمنى با اصل این حرکت عظیم است؛ دشمنى با انقلاب است. کسى که این را نفهمد، چقدر غافل است! نقطه مقابل این حرکت، حرکت شما در تبلیغ است.
 

 

طلبه سیاسی، یا طلبه اسلامی؟!
حال تا کنون ما مبلغان چقدر درباره آنچه که به حفظ نظام اسلامی مربوط می‌شود تبلیغ کرده ایم؟ چقدر نقطه مقابل تبلیغات دشمن عمل کرده ایم؟ تاکنون چقدر به این مطالبه مقام معظم رهبری که فرموده اند:
امروز علاوه بر این‌که باید به مسائل اعتقادى اسلام پرداخت و اعتقاد به اسلام را در ذهنها و دلها راسخ نمود، باید اعتقاد به حاکمیت اسلام را هم راسخ کرد.
عمل نموده ایم؟ ممکن است کسی توهم کند که مطرح کردن اینگونه بحثها طلبه را به سیاست ها می‌کشاند. و ما را با این سیاسی بازی ها کاری نیست؟! اما علاوه بر اصل مسلم ((عین هم بودن دیانت و سیاست))، ایشان در تبیین این موضوع می‌فرمایند:
من همیشه به دانشجوها و طلبه‌ها مى‌گویم، به شما هم عرض مى‌کنم، و این به همه‌ى روحانیت مربوط مى‌شود: باید سیاسى باشید؛ منتها نه به معناى ورود در باندها و جناحهاى سیاسى؛ نه به معناى ملعبه و آلت دست شدن این یا آن حزب یا گروه سیاسى، یا سیاست‌بازان حرفه‌اى؛ این مطلقاً مورد نظر نیست؛ بلکه به معناى آگاهى سیاسى، قدرت تحلیل سیاسى، داشتن قطب‌نماى سالم سیاسى که جهت را درست نشان بدهد.
برای توضیح بیشتر به سخن دیگری اشاره می‌نماییم. آنجا که می‌فرمایند:
در هیچ جهت دچار افراط نشوید.بعضى در منبرها دچار افراط مى‌شوند؛ حالا یا در طرف جهات اخلاقى، یا در طرف جهات سیاسى؛ فرق نمى‌کند. ما احتیاج به یک انقلاب اخلاقى داریم؛ ... اما این‌طور نباشد که ما وقتى اخلاق مى‌گوییم، یا براى مردم حدیث مى‌خوانیم، بکلى از مسایل روز، مسایل انقلاب، مسایل جهان، مسایل زندگى... بر کنار باشیم....در جهت سیاسى هم افراط خطاست.
در ماه رمضان، منبر را بین احکام دینى - همین احکام عملى، فردى و جمعى - نصایح و اخلاقیات متخذه از آیات کریمه‌ى قرآن و احادیث شریفه و تکیه‌ى روى اینها و استفاده‌ى صحیح از آنها، و نیز بیان مسایل روز و تکالیف مردم در جنب انقلاب و کشور و شناساندن دوست و دشمن تقسیم کنید. پس، اعتدال و عدم افراط هم، یکى از آن شرایط است.

پس تا کنون به ضرورت ((احساس مسئولیت در قبال حفظ نظام اسلامی))آگاه‌تر شده و نسبت به آنچه موجب اقتدار نظام اسلامی می‌شود، دغدغه‌مندتر شدیم.
حال باید ببینیم در شرایط کنونی چه چیزی موجب اقتدار نظام اسلامی می‌شود؟ پاسخ این سؤال را با طرح یکی از دغدغه های رهبری پی می‌گیریم.

 

لزوم توجه به موضوعات منبرها:
یکی از دغدغه های مهم ایشان ((موضوعات و محتوای منبر)) است. که بارها تأکید کرده اند که موضوعات منبر باید متناسب با مخاطب، متناسب با نظام اسلامی، جوانان و سنجیده باشد. حال با اشاره به یکی از سخنان ایشان، روش موضوع یابی منبر و محتوای تبلیغی را به دست می‌آوریم. ایشان می‌فرمایند:
یکى از خدمتهایى که دشمنان ما به ما مى‌کنند، همین است که به ما نشان مى‌دهند در تبلیغ روى چه نقاطى باید متمرکز شویم. امروز اگر شما نگاه کنید، مى‌بینید که همه دستگاههاى تبلیغى دشمن دست به دست هم داده‌اند و تبلیغات خود را بر روى چند نقطه متمرکز کرده‌اند.
حال اگر این سخن را در کنار پیام نوروزی امسال قرار دهیم چه موضوعی را کشف می‌نماییم؟ آنجا که می‌فرمایند:
توطئه‌ى دشمن، امروز متوجه به اقتصاد ماست. تمرکز بدخواهان نظام اسلامی بر مسائل اقتصادی، نشان می‌دهد که حمایت از تولید ملی یک نیاز ضروری در شرایط کنونی است.
اگر به توفیق الهى و با اراده و عزم راسخِ ملت و با تلاش مسئولان، ما بتوانیم مسئله‌ى تولید داخلى را، آنچنان که شایسته‌ى آن است، رونق ببخشیم و پیش ببریم... دشمن با مشاهده‌ى این وضعیت، مأیوس و ناامید خواهد شد. وقتى دشمن مأیوس شد، تلاش دشمن، توطئه‌ى دشمن، کید دشمن هم تمام خواهد شد.

این نکته آنچنان واضح است که دشمنان ما از همان ابتدای استعمار این نقطه را هدف قرار دادند.
با مطالعه تاریخ پی می‌بریم که از دوران قاجاریه و پهلوی، سعی بر ترویج بی عرضه‌گی ایرانی، ناتوانی داخلی و وابسته بودن به کالای بیگانه را داشته و آن را برای ملت ایران تبدیل به فرهنگ کردند به طوری که آثار آن تاکنون باقی است.
رهبر انقلاب در جایی می‌فرمایند:
ما باید فرهنگ کشور خودمان را به سمت ترویج تولید داخلى تنسیق و تنظیم کنیم و پیش ببریم؛ این خیلى چیز مهمى است. در گذشته، سالهاى متمادى این فرهنگ به ملت ما تزریق شده است که به دنبال مصنوعات و ساخته‏هاى بیگانه و خارجى بروند.
لذا ما هم به عنوان مبلغان دین الهی وظیفه داریم این فرهنگ را اصلاح کرده و علاوه بر تقویت روحیه ((ما می‌توانیم))، استفاده از کالای داخلی را به عنوان یک ارزش، تبدیل به فرهنگ عمومی جامعه نماییم.

 

«تولید ملی»، یکی از مهمترین موضوعات منبر:
بنابراین امسال که سال ((تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی)) است، ما مبلغان و فرهنگ سازان اصلی جامعه را بر آن می‌دارد تا در راستای حفظ و اقتدار نظام اسلامی، ((ضرورت مصرف تولیدات داخلی)) را برای مردم تبیین کرده و آن را به صورت تدریجی تبدیل به یک فرهنگ پایدار نموده و در آنان نهادینه کنیم.
طلاب به عنوان سردمداران و علمدارانِ فرهنگ و فرهنگ سازیِ نظام اسلامی، باید این احساس مسئولیت را داشته باشند که به خاطر ((اقتدار اقتصادی)) نظام اسلامی، شعار امسال را بهتر فهمیده، درباره آن تحقیق بیشتری کرده، از آن حمایت جدی تری نموده و آن را به صورت متمرکز تر تبلیغ و فرهنگ سازی نمایند.
با توجه به آنچه گفته شد، مشخص شد که چه کسی نقش اصلی و مهم را در پیشبرد شعار امسال دارد. اگر به پیام نوروزی رهبر انقلاب و دیگر سخنرانی های ایشان دقت کنیم می‌فهمیم که نقش مردم مهمتر از همه است. چرا که باید خرید کالای ایرانی را برای خود تبدیل به یک فرهنگ کنند. و روحانیون سردمداران این فرهنگ سازی اند.
ایشان در چندین مورد می‌فرمایند:
ـ عمده، مردمند. شما باید کالاى ایرانى بخواهید.
ـ در زمینه‌ى مصرف، عمده‌ى کار دست مردم است؛ که این بخشى از اصلاح الگوى مصرف است.
ـ سهم مردم ـ که به نظر من از همه‌ى اینها مهمتر است ـ مصرف تولیدات داخلى است. ما باید عادت کنیم، براى خودمان فرهنگ کنیم، براى خودمان یک فریضه بدانیم که هر کالائى که مشابه داخلى آن وجود دارد و تولید داخلى متوجه به آن است، آن کالا را از تولید داخلى مصرف کنیم و از مصرف تولیدات خارجى بجد پرهیز کنیم.
حال اگر قرار است مصرف تولیدات داخلی به یک فرهنگ تبدیل شود، چه کسی باید عهده دار این فرهنگ سازی باشد؟ روشن است که همه دستگاهها و برنامه ریزان فرهنگی در این زمینه نقش دارند، اما با توجه به تأثیر تبلیغ روحانیت در جامعه که از همه تبلیغها عمیقتر، تأثیرگذارتر و ماندگارتر است، طلاب و روحانیون نقش اصلی را در این زمینه به عهده دارند. و با توجه به اینکه احساس مسئولیت حوزه در قبال نظام اسلامی از همه مهمتر است، انجام این وظیفه فرهنگ سازی بیشتر به حوزه متوجه است.

نکته دیگر اینکه رهبر حکیم انقلاب فرمودند:
((براى خودمان یک فریضه بدانیم))
یعنی نتیجه این فرهنگ سازی باید تا جایی پیش برود که مردم، مصرف کالای داخلی را برای خود ((واجب)) بدانند.

 

فرهنگ سازان جامعه، در خدمت تولید ملی:
هر چند نتیجه بیان این همه مقدمات واضح و انکارناپذیر است، اما برای اطمینان بیشتر دلها و بستن راههای توجیه و عذر به گفتاری صریح از بیانات ولی امر مسلمین اشاره می‌نماییم. ایشان در گفتاری صراحتا می‌فرمایند:
فرهنگ‌سازان جامعه آن کسانى که با بیاناتِ خودشان براى مردم فرهنگ می‌سازند، باید در خدمت تولید ملى قرار بگیرد. اگر ما موفق شدیم این کار را انجام بدهیم، بدانید ضربه‌ى سختى بر دشمنان خونخوارمان وارد خواهد آمد.
لذا حوزه علمیه و گروههای تحقیقی طلاب باید در این زمینه هم تحقیق و هم تبلیغ نمایند. اما گمان نشود که چون کم تحقیق شده است پس تبلیغی هم نشود. بلکه آب دریا را اگر نتوان کشید، هم به قدر تشنگی باید چشید! زیرا ما مبلغان نیز با خواندن همین آیات و روایت و همان شیوه منبری سنتی و بازخوانی دوباره آنچه تاکنون می‌گفته ایم، می‌توانیم به این حرکت عظیم اسلامی کمک نماییم.
مگر درباره اسراف نمی‌گفتیم؟ خوب همان را با هدف تحقق شعار امسال بازخوانی نماییم.
مگر درباره عمل صالح منبر نرفته ایم؟ همان را در راستای شعار امسال تکرار کنیم.
مگر درباره مدح کار و تلاش و مذمت تنبلی سخن نرانده ایم؟ همان را دوباره با هدف اتقان در تولید کالای داخل بیان نماییم.
و موضوعات دیگری که در ادامه همین گفتار خواهد آمد.
اما مهمترین راهکاری که در راستای تحقق شعار امسال مفید است، ارتقای روحیه ((احساس مسئولیت)) در بین مردم است تا به خاطر بیشتر شدن اقتدار اقتصادی و در نتیجه اقتدار اسلام، کالای داخلی را مصرف کنند.
لذا یکی از مهمترین موضوعاتی که مناسب است در تبلیغ بر آن تأکید فراوانی شود و هدف تبلیغی ما قرار گیرد، تقویت روحیه و احساس مسئولیت در برابر اسلام است. این موضوعات به روشنی در کلام رهبر حکیم مشاهده می‌شود.
ایشان می‌فرمایند:
فرهنگ عبارت است از آن درک، برداشت، فهم، معتقَد و باور انسانها و روحیات و خلقیات آنها در زندگى؛ آنهائى است که انسان را به کار وادار می‌کند. فرهنگ حاکم بر یک کشور مثلًا اگر چنانچه فرهنگ مسئولیت‌پذیرى بود، این عمل مردم را هدایت می‌کند. نقطه‌ى مقابل، حالت بى‌مسئولیتى است که انسان نسبت به حوادث، نسبت به قضایا، نسبت به آینده، نسبت به دشمن، نسبت به دوست، احساس مسئولیت نکند. مسئولیت‌پذیرى، تزریق مسئولیت‌پذیرى و هدیه کردن او به ارواح مردم، به افکار مردم و روحیات مردم، این تقویت فرهنگ است.
ایثارگرى، وجدان کارى، انضباط، تعاون اجتماعى، سازگارى اجتماعى، پرهیز از اسراف، اصلاح الگوى مصرف، روحیه‌ى قناعت، استحکام در آنچه که تولید می‌کنیم؛ اینها فرهنگ است. اینها را باید در مردم تقویت کرد.

 

چگونگی فرهنگ سازی برای مردم:
حال سؤال این است که در تبلیغ چطور باید این فرهنگ را ایجاد کنیم؟
ایشان می‌فرمایند:
فرهنگ‌سازی برای مصرف کالاهای ساخت داخل، نیازمند تفکر، مطالعه، نگاه عمیق، برنامه‌ریزی و در نظر گرفتن ابعاد روانشناختی اجتماعی این موضوع است.
مقام معظم رهبری می‌فرمایند:
تبلیغ باید جریان ساز باشد، تبلیغ باید گفتمان ساز باشد، تبلیغ باید فضا ایجاد کند؛ گفتمان ایجاد کند.گفتمان یعنى یک مفهوم و یک معرفت، همه‌گیر بشود در برهه‌اى از زمان در یک جامعه. آن‌وقت، این می‌شود گفتمان جامعه. این، با کارهاى جدا جداى برنامه‌ریزى نشده، حاصل نخواهد شد؛ این کار احتیاج دارد به برنامه‌ریزى و کارِ فعال و مثل دمیدن پیوسته‌ى در وسیله‌ى فشارى است که می‌تواند آب یا مایه‌ى حیات یا هوا را به نقاط مختلفى که مورد نظر است، برساند. باید دائم با این دم دمید، تا این اشتعال همیشه باقى بماند. این کار هیچ نباید متوقف بشود و به برنامه‌ریزى احتیاج دارد.
این گفتمان سازى براى چیست؟ براى این است که اندیشه‌ى دینى، معرفت دینى در مخاطبان، در مردم، رشد پیدا کند. اندیشه‌ى دینى که رشد پیدا کرد، وقتى همراه با احساس مسئولیت باشد و تعهد باشد، عمل به وجود مى‌آورد و همان چیزى می‌شود که پیغمبران دنبال آن بودند.فرهنگ صحیح، معرفت صحیح، در مواردى بیدارباش، در مواردى هشدار؛ اینها کارکردهاى تبلیغ است؛ آثار و نتائجى است که بر تبلیغ مترتب می‌شود.

 

نقش تولید در اقتدار اقتصادی:
در آخر برای بیان بیشتر اهمیت و جایگاه تولید ملی در اقتدار اقتصادی به سخنی از رهبر فرزانه انقلاب اشاره می‌نماییم. با این بیان چگونگی تأثیر تولید ملی در اقتدار اقتصادی روشن می‌گردد. ایشان می‌فرمایند:
اگر تولید ملى شکل نگرفت، استقلال اقتصادى این کشور تحقق پیدا نمی‌کند؛ و اگر استقلال اقتصادى یک جامعه‌اى تحقق پیدا نکرد ـ یعنى در مسئله‌ى اقتصاد نتوانست خودش تصمیم بگیرد و روى پاى خود بایستد ـ استقلال سیاسى این کشور تحقق پیدا نمی‌کند؛ و اگر استقلال سیاسى یک جامعه‌اى تحقق پیدا نکرد، بقیه‌ى حرفها، جز حرف، چیز دیگرى نیست. تا یک کشور اقتصاد خود را قوى نکند، پایدار نکند، متکى به خود نکند، مستقل نکند، نمی‌تواند از لحاظ سیاسى و فرهنگى و غیره تأثیرگذار باشد.

 

آنچه گفته شد یکی از وظایف حوزه و طلاب در قبال بحث ((تولید ملی)) بود. اما فصل جدید و مهم دیگر تولید، ((تولید علم)) است که از همه مهمتر بوده و نقش محوری را در حفظ نظام اسلامی دارد. چرا که فرمودند:((العلم سلطان)). این مسئولیت نیز در درجه اول وظیفه نظام حوزه و طلاب است.
هم ((فرهنگ‌سازی برای تولید)) و هم ((خود تولید علم)) یعنی:((تولید و تبلیغ)).
امیداواریم با اعتماد به وعده های الهی و توکل بر خداوند متعال (جلّ جلاله) و عنایات حضرت بقیة الله الأعظم (ارواحنا فداه) این سخنان و دلسوزی های شخصیتی آگاه و بصیر را سرلوحه اهداف و برنامه های تبلیغی خود قرار داده و با ((منبر)) خود، کمکی به پیشرقت بیشتر اسلام عزیز و اقتدار مسلمانان نموده باشیم. و به قول رهبر عزیزمان:
وقتى خداى متعال با تأکید فراوان و چندجانبه می‌فرماید:((وَ لَیَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ یَنْصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ)) بى‌گمان، بى‌تردید، حتماً و یقیناً خداى متعال نصرت می‌کند، یارى می‌کند کسانى را که او را، یعنى دین او را یارى کنند ـ وقتى خدا این را می‌گوید ـ من و شما هم می‌دانیم که داریم از دین خدا حمایت می‌کنیم، یارىِ دین خدا می‌کنیم. بنابراین، خاطرجمع باشید که خدا نصرت خواهد کرد.
وَ لَیَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ یَنْصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ (حج، 22)

 

. بیانات رهبر معظم انقلاب، 7/9/68
. بیانات رهبر معظم انقلاب، 4/1/69
. بیانات رهبر معظم انقلاب، 29/7/89
. بیانات رهبر معظم انقلاب، 4/1/69
. بیانات رهبر معظم انقلاب، 3/10/76
. بیانات رهبر معظم انقلاب، 2/2/77
. بیانات رهبر معظم انقلاب، 17/8/85
بیانات رهبر معظم انقلاب، 4/1/69
. بیانات رهبر معظم انقلاب، 3/10/76
. بیانات رهبر معظم انقلاب، 9/2/88
. بیانات رهبر معظم انقلاب در پیام نوروزی سال 91
. بیانات رهبر معظم انقلاب، 10/2/91
. بیانات رهبر معظم انقلاب، 25/6/89
. بیانات رهبر معظم انقلاب، 15/1/91
. بیانات رهبر معظم انقلاب، 22/9/88
. بیانات رهبر معظم انقلاب، 10/2/91
. بیانات رهبر معظم انقلاب، 5/5/88